Saturday, 19 September 2020

Dinlediğin Ruhlar

 

Hissettirdikleri fazla güzel olan bir şarkı. Bir çok şeyi farkında olmadan harcıyoruz ve bunun çok geç fark ediyoruz. Genelde yeniden elde edemeyeceğimizi fark edince gelen bir his bu. Çok dürüst geliyor biten bir şeyin ilk 6 ayını istemek, şarkımızın kahramanı biten ilişkisinin ilk 6 ayını istiyor. Çünkü içten içe kötü bitmesiyle iyi başlamış olma halini bağlamak istemiyor. Gerçeklerin önlerinde bir engel olduğunun farkında, onlar ortaya çıkmadan görüşsünler istiyor, bir kaçış daha. 
Sonunda birini bulmuş olmanın heyecaını ve ilk geceki danslarını hatırlıyor, insan hatırladıkça unutmak da zorlaşır. Unutmak böyle durumarda; insana verilmiş bir hediyedir.O, hep güzel anlarıyla hatırlayıp gerçeklerden kaçıp kucağına atladığı bir sevgili olsun istiyor. Belki de yüzleştiği ve çarpıştığı olaylar onu biraz böyle ürkek yapmış.

Bu şarkı fazla gerçek geliyor. Dramatize edilmiş mutluluklar ya da abartılı romantik anlatımları olmadan. Sadece bir yardım çağrısı. Bir kaçış arayışı. Ve her şeyin başı güzeldir, bitebilir.

Umarım seversiniz. Ben kendisini bir haftadır günde en az on kere dinledim ve çok sevdim


Tuesday, 15 September 2020

Şiirsel Anlatımlar


Bitti artık sancılarım

Geçti gitti işte 

His yok içimde..


Dur bir dakika

İnsan yalan söyler mi şiirine

Kendini en iyi bilene

İtiraf ediyorum kırgınım biraz

Neye olduğunu bilmiyorum

Ya da kime

Ah ne seviyorum şu belirli işleri

Ne tam kurgulara sarılmışım meğer

Bir valiz gibi yanımda, tekerlekleri kırık

Meğer ben o Beyoğlu yokuşlarını

Ne ağır yükle yürümüşüm

Sırtımda olmasına taptığım hayat şeridi

Otobüsler,vapurlar gibi saatinde gidip

Durakta bekleyip durmuşum idealleri

"Kendi doğruların var ama onlarda da

Baya yanlış var haberin olsun" demişti biri.

Yüzleştikçe anlıyor insan

Kırıldıkça kışlık hazırlıklarının kavanozları.

Emeğine mi üzülse hiç yiyemeyeceğine mi?

İşin sırrı fazla kışlık hazırlamamakmış,

Her şeyi mevsiminde yemekmiş güzeli

Çantasında kırılır korkusuyla

Sekerek yürüyemiyor insan yolları,

Çıkmıyor keşfetmeye dar sokakları.

Yollar varmak için var yük acıtırken omuzlarımı

Kavanozlarca beklentim varmış meğer 

Beni hep bildiğim yollardan yürümeye zorlayan.


Bugün itibariyle bırakıyorum yükümü

Yoruyor beni.

Yok artık hazırlığım

Duraktan da ayrıldım.

Hayat dilediğin gibi gel

Artık hazırım.