Geçti gitti işte
His yok içimde..
Dur bir dakika
İnsan yalan söyler mi şiirine
Kendini en iyi bilene
İtiraf ediyorum kırgınım biraz
Neye olduğunu bilmiyorum
Ya da kime
Ah ne seviyorum şu belirli işleri
Ne tam kurgulara sarılmışım meğer
Bir valiz gibi yanımda, tekerlekleri kırık
Meğer ben o Beyoğlu yokuşlarını
Ne ağır yükle yürümüşüm
Sırtımda olmasına taptığım hayat şeridi
Otobüsler,vapurlar gibi saatinde gidip
Durakta bekleyip durmuşum idealleri
"Kendi doğruların var ama onlarda da
Baya yanlış var haberin olsun" demişti biri.
Yüzleştikçe anlıyor insan
Kırıldıkça kışlık hazırlıklarının kavanozları.
Emeğine mi üzülse hiç yiyemeyeceğine mi?
İşin sırrı fazla kışlık hazırlamamakmış,
Her şeyi mevsiminde yemekmiş güzeli
Çantasında kırılır korkusuyla
Sekerek yürüyemiyor insan yolları,
Çıkmıyor keşfetmeye dar sokakları.
Yollar varmak için var yük acıtırken omuzlarımı
Kavanozlarca beklentim varmış meğer
Beni hep bildiğim yollardan yürümeye zorlayan.
Bugün itibariyle bırakıyorum yükümü
Yoruyor beni.
Yok artık hazırlığım
Duraktan da ayrıldım.
Hayat dilediğin gibi gel
Artık hazırım.
No comments:
Post a Comment