Yazıyı bunu dinlerken okumanızı tavsiye ederim
Bir sahil kasabasındayım şimdi,
Başımda şapkam, ayağımda sandaletlerim. Ilık bir meltem,
biraz deniz kokusu okşuyor beyaz tenimi. Nefes alırken göğü çekiyorum içime, tamamını hem
de tek seferde. Derin nefeslerim tomurcuklar açtırıyor içimde. Bu mavi kayıklar
ve cumbalar, ne kadar davetkar sesleniyorlar ismimi. Yıllardır buradayım sanki,
sanki bu taşlar ve deniz, onlar bile biliyorlar ismimi. Öyle tanıdık
bakışıyoruz, öyle sakin. Dokunduğum yeri güzelleştiriyor ellerim... Ümidim ve
huzurum. Ben bu koyda, öyle tek ve öyle özgürüm ki. Kayboldum şimdi dünyadan,
yeryüzünde yokum. Gökyüzünde de. Şimdi kimse yok benim için. Tekim. Silindim
listesinden herkesin, hiç olmamış gibi. Öyle kendi halime bıraktılar beni
artık. Öyle ki ben, ölsem şimdi burada, aylar sonra bulunur cesedim. Öyle
kuytularına gizlendim cennetin, öyle yargısız ağızlardan uzakta kurdum
medeniyetimi. Eğer siz de isterseniz, yer var burada herkes için. Benim yanımda
değil, bambaşka bir koyda, bambaşka bir sahil kenarında, belki su altında belki
bulut üstünde. Ben artık yokum dünyada, burası sıcak, burası sessiz. Burası o
kadar ıssız ve kimsesiz ki. Burada yalnızca ben ve kitaplarım var, sevdiğim
şarkılarım. Tütsülerim ve topladığım deniz kabuklarım. Büyüdüm ve artık tek
başınayım. Tuhaf gelmesin ama, yalnız olmadığına eminim.
No comments:
Post a Comment