Şiirsel Anlatımlar

Kaç(a)mamak

Gece olmadan,

Ölümü tatmadan yazıyorum bu terkedişi,

Terkediş mi kavuşma mı olacağını kestirmiyorum henüz 

Gitmeden bilemem ben böyle şeyleri.

Deneysel yaşanır benim gözümde hayat,

Bunu buraya yazarım bu denli basitçe

Kırılmaktan deliler gibi korkmuyormuş gibi.

En iyi bildiğim yolun odamdan mutfağa olduğunu

Siz de bilmiyormuşsunuz gibi.

Gitmeyi aklım kesince toparlıyorum

Dağılmış ne varsa kucaklıyorum saygımdan

Zamanında ağlayarak okunmuş kitaplar,

Yakışacağı umularak alınmış kazaklar,
Gün ortasında akla düşen imdatlarla

Sıkıştırıyorum ahşap kasaya 

Gidececğim yerde görmek istemediğim her şeyi.

Esasında gitmeyi de bu sebeple istiyorum belki

İlmek ilmek sökülen ruhumu

Parçalamadan giyinmek için

Belki başka düşlerden üzerine

Yamamak için.

Bir yanım deli gibi kalmak arzusuyla çırpınırken

Bir yanım yenisini istiyor hepsinin.

Bu kadar hazırlandım

Bir hayat  neredeyse

Sırf şu ahşap kasadan kaçmak için

Gün ağarmadan çıkıyorum

Büründüğüm tüm kimlik ve önyargılardan
Edepli olduğu sanılan tavırlardan
Sessiz attığım her kahkahadan
Hiç dokunamayışımdan, tabularımdan...

Değişime yalnız gitmeliyim diyorum içimden

Yakıştırılan her şeyden sıyrılıp gitmeliyim.

Dur biraz, 

Bu da bir önyargı belki

Ah başım...

Ne diyordum ben?
Bir yere mi gidiyordum?
Hay Allah geç kalıyorum öyleyse

Şu ahşap kasayı alıp gideyim en iyisi.
Geriye bir şey kalmamış çünki.