Tuesday, 14 April 2020

Kadın Olmanın Dayanılmaz Hafifliği


Selamlar veriyorum
Aynı dünyada yaşadığımızı sandığım insanlara,

Sıcacık, içimden gelerek kucaklıyorum

Yaşım henüz küçük,

Henüz çocuk.

Serçe parmağıma bağlayınca

Çözülüyor düğümü balonumun

Saçlarım toplanıyor ama

Çabuk bozuluyor, annem kızgın.

Elbise altına giydiğim çorap hep biraz yırtık,

Pantolonlarımın dizleri hep iz yapmış

“Yeni bir şey dayanmıyor” diye kızıyor annem

Bayramlıklarım hep dolap üstü

Bazı güzel oyuncaklarım da...

Çok konuşuyorum diye misafirler gidince kızıyorlar

Cilveli olmak iyi değil diyor babam

Yaşım altı, yaşım çocuk.


Birine ilgi duyuyorum ve çınlıyor kulaklarım

“Aman kızım, aman sakın!”

Yaşım onlarda,

Ya da yakın.


Spor müsabakaları var okulda

Annemlerden aynı uyarı

Yeni yeni kadın oluyorsun tabi

Erkek akranlarım meraklı

Yaşım on dört,

Ya da ona yakın


Bir gün fark ediyorum

Yaşım arttıkça da artıyor kaygılarım.

Kadın olmanın dayanılmaz hafifliğini

Her yaşımda ziyadesiyle tadıyorum.

Çocukluğumdan beri oynayamadığım her oyundan,

Katılmadığım her spordan

Cesaretimi toplayıp kabul edemediğim her tekliften,

Yaptığım saçtan, taktığım şaldan

Giyindiğim her lanet kumaş parçasından

Didik didik eleştirilerek, iğrenç bakışlarınızla

Neredeyse her yaşımda

Kadın olduğumun farkına varıyorum.

Ben kendimin çocuk dahi olduğunu fark etmezken

Kadın olarak doğmanın lanetiyle kalıyorum.

Sokak ortasındaki çekingesiz tavırlarınızdan

Bana sormadan kurmaya çalıştığınız tensel temastan

Laubali hitaplarınızdan
Sürekli sakınmak,

İnandığım dinin kılıfında dayattığınız

Her alçak ve mağdur role inanmak

Korkuyla biber gazı taşımak

Beni ciddiye almanız için hep biraz ciddi olmak
Sadece varım diye,

Bunları yaşamak zorunda bırakılıyorum.


Birilerinin acısını,

Birilerinin hayat mücadelesini anlatınca

Konuştu yine “Feminst!” Oluyorum.

Kapanıyorum “dinci” oluyorum

Açılıyorum “kafir” oluyorum

Ey bu durmadan konuşan kalabalık

Ben susunca da yok sayılıyorum!


Ben çok şey öğrendim sizden

Artık sadece bir şey var bildiğim,

Ona uyuyorum.


Susmuyorum.
Susup da insanlığımdan olmuyorum.

Öteki taraf olmak zorunda
Ben biraz da SADECE
İnsan olmak istiyorum.



No comments:

Post a Comment