Şiirsel Anlatımlar

Kuşandım Kuşkumu

Elimi eteğimi çekip dünya telaşından
Bir gece ansızın farkına varıyorum.
Ezilmiş etlerim ve örselenmiş ellerimle ben
Bugün en çok kendime şefkat duyuyorum.
Çocukluğumu ve yalnızlığımı anımsıyorum.
Bir yere yetişmezken ne dakiktim
Ne ihtiyatlı ilerlerdi saatim,
Anı yaşamaya çalıştığımda
Akışa hiç kapılmadığımı fark ettim.
Ne çok şey yaşadım ve kaydettim
Oyunu kurmaya çalışırken dışında kalıyor,
Gülmüyor, eğlenmiyor, ebelenmiyor insan.
Birine güvenmeye çalışırken,
Teslimiyetiyle yüz göz oluyor daima,
İnanmak için çabaladığınız her şey;
Yalnız çabasıyla kalıyor.
Tökezliyor,
Zamanla içinizi kemiren kurtçuklarla
Sevmediğiniz akrabalarınız aranızdaki
O lanetli ve isteksiz ahbaplığa 
Benzer bir diyalog kuruluyor.
Kuşku, insanı ayakta tutuyor.
Tek sorun,
Uykunuz geliyor,
Yoruluyorsunuz,
Göz altlarınızdan okunuyor,
Tükeniyorsunuz.

..Ve Yine

Kuşku insanı ayakta tutuyor.